|
ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΤΗ ΧΙΟ Η επαναθεμελίωση της τοπικής αυτοδιοίκησης με το σχέδιο Καλλικράτης μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία ανάταξης, εφόσον ικανοποιηθούν τα παρακάτω: 1. να λυθούν ζητήματα συμμετοχής, αντιπροσώπευσης, έκφρασης και δημοκρατίας, σε ενδοδημοτικό επίπεδο 2. κάθε χρόνο, στο δημοτικό προϋπολογισμό, να δεσμεύονται πόροι, για τα τοπικά διαμερίσματα, τα χωριά, τους οικισμούς και τις γειτονιές, πόροι που θα παραμένουν στη διάθεση των συμβουλίων της περιοχής, για την παραγωγή έργου 3. οι νέοι δήμοι, που θα προκύψουν, να διαθέτουν, ομοιογένεια, συμπαγή χαρακτηριστικά και διακριτή ταυτότητα, στοιχεία απαραίτητα για την αναπτυξιακή προοπτική τους 4. να καταγραφούν και να αντιμετωπιστούν άμεσα οι ανάγκες - σε υπηρεσίες και εξειδικευμένο προσωπικό - στους νέους δήμους, προκειμένου αυτοί - από την πρώτη κιόλας ημέρα - να είναι σε θέση να λειτουργούν ικανοποιητικά
5. να θεσπιστούν κανόνες για την αντιμετώπιση της μάστιγας του παρασιτισμού- επαγγελματισμού-που χαρακτηρίζει τη σχέση μερίδας αιρετών με την αυτοδιοίκηση (κατάργηση των συντάξεων, πλαφόν στις θητείες αιρετών προσώπων, διαφορετική κάλπη για την ανάδειξη δημάρχου- δημοτικών συμβούλων κ.α) 6. να καταβληθεί προσπάθεια προσέλκυσης νέου πολιτικού προσωπικού που θα υπηρετήσει το πνεύμα του σχεδίου Καλλικράτης και τις αρχές της διαφάνειας, της νομιμότητας, της ποιότητας και αποτελεσματικότητας 7. να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη απογαλακτισμού της τοπικής αυτοδιοίκησης από τον άκρατο κομματισμό, με κατάργηση των χρισμάτων και παράλληλη ενδυνάμωση του ρόλου της κοινωνίας των πολιτών8. οι διατιθέμενοι οικονομικοί πόροι, για τη λειτουργία των νέων δήμων, να είναι σε σύγκλιση με τους αντίστοιχους των χωρών της Ε.Ε, χωρίς αυτό να συνεπάγεται νέα βάρη για τους πολίτες, και να εφαρμοστούν οι αρχές της χρηστής διαχείρισης, του αυστηρού ελέγχου και της ανοικτής λογοδοσίας.Με αυτό το πρίσμα η ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ προσεγγίζει θετικά το σχέδιο Καλλικράτης και προκρίνει τη δημιουργία τριών δήμων στο νησί, δήμων με συγκεκριμένη φυσιογνωμία και ταυτότητα. Ο ένας, ο κεντρικός, πρέπει να είναι αστικού χαρακτήρα. Θα περιλαμβάνει το ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα Χίου - Βροντάδου, με τον απαραίτητο περιαστικό χώρο, καθώς και τους δήμους Αγίου Μηνά και Καμποχώρων.Ο δεύτερος, που θα προέλθει από τη συνένωση των δήμων Ιωνίας και Μαστιχοχωρίων, θα καλύπτει το νότιο μέρος του νησιού και θα αναφέρεται στον ιδιαίτερο χαρακτήρα της περιοχής - η οποία ανέκαθεν αποτελούσε ξεχωριστή διοικητική οντότητα - των 21 χωριών της μαστίχας.Ο τρίτος δήμος, στο βόρειο μέρος, θα καλύπτει - κατά βάση - περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, χαρακτηρισμένες μάλιστα ως NATURA, με πρόσθετο το στοιχείο της ναυτικής παράδοσης. Μια τέτοια αυτοδιοικητική διαίρεση στο νησί της Χίου, δεν στερεί αναπτυξιακές δυνατότητες από τις επιμέρους ενότητες και σέβεται τις τοπικές ιδιαιτερότητες. Δεν επιβάλλει σε ανομοιογενείς πληθυσμούς, που ζουν σε διαφορετικού χαρακτήρα περιοχές (αστικές, ημιαστικές, αγροτικές, ύπαιθρο) – άρα αντιμετωπίζουν διαφορετικής φύσεως ανάγκες και προβλήματα - να έχουν ενιαίο κέντρο αναφοράς. Δεν επιφυλάσσει στο 5ο μεγαλύτερο σε έκταση νησί της χώρας την ίδια τύχη και αντιμετώπιση άλλα κατά πολύ μικρότερα (Δονούσα, Λειψούς, Αμοργό, Ανάφη κ.α).Ο θεσμός των Δήμων δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζεται αποστεωμένα και στεγνά. Δεν μπορεί να σημαίνει ένα ακόμα διοικητικό οργανισμό, απλά και μόνο για απορροφήσεις, κονδύλια, έργα, εργολάβους... Αποτελεί πάνω απ΄ όλα το πεδίο οργάνωσης της τοπικής κοινωνίας, το πρώτο βήμα για την κατάκτηση και εμπέδωση της δημοκρατίας, το σχολειό που διαμορφώνει, με σεβασμό στο περιβάλλον και την ιστορία, τη συλλογική συνείδηση. Ας καταλάβει επιτέλους το πολιτικό προσωπικό του τόπου ότι δεν μπορεί, κάθε φορά, να κόβει και να ράβει στα μέτρα του! Γιατί αν το 1998 - με τον Καποδίστρια - είχε «φροντίσει» να χωριστεί το νησί σε 3 και όχι σε 8 δήμους ίσως, σήμερα, να είμαστε σε θέση να μιλήσουμε, για το επόμενο βήμα. Θα μπορούσαμε δηλαδή αξιολογώντας μια διαμορφωμένη - επί δωδεκαετία - κατάσταση να εξετάσουμε την προοπτική περαιτέρω συνενώσεων. Όμως τα λάθη και την υπερβολή του 1998, δεν μπορεί να καλύψει ένα νέο σημερινό - ακόμα μεγαλύτερο – λάθος, με τη δημιουργία ενός δήμου για το νησί της Χίου. Ένα τέτοιο γεγονός - αν αφήσουμε να συμβεί - θα σημάνει τον εκφυλισμό του θεσμού και το μαρασμό του τόπου για τα επόμενα χρόνια.
|
